Zoeken

Het RAID-paneel in de serverbeheerinstellingen is een tekenengine die schijven, stripes en pariteit voor het gekozen niveau uitzet. In de simulatiemodus kiest u een niveau en een aantal schijven en tekent het een synthetische array, zodat er niets echts wordt aangeraakt. Op een live server wordt dezelfde weergave gevuld vanuit de echte controller: software-RAID via mdadm, of hardwarecontrollers via de opdrachtregeltools van de fabrikant. Fouttolerantie en bruikbare capaciteit worden berekend uit het niveau en het aantal schijven, en het diagram laat zien hoe de pariteit over de leden roteert, zodat installateurs kunnen plannen voordat ze een array bouwen.

Systeemstatus vraagt de geselecteerde server om actuele cijfers: inkomende en uitgaande bandbreedte, actieve camera's, opnamevolume, lezen en schrijven op schijf, en per camera CPU, geheugen en opslag. De RAID-status komt van de arraycontrollers op die server; deze opname toont een gesimuleerde array. De rekenhulp deelt de vrije opnameruimte, of een met de schuifregelaar ingestelde wat-als-grootte, door de gemeten bitrate van de camera's. Zo krijgt u uren en dagen bewaartermijn op basis van echte streamgegevens in plaats van een handmatig ingevoerde schatting.

Dezelfde RAID-monitor kan geneste niveaus tekenen. Hier wordt een gesimuleerde RAID 60 van zestien schijven getoond als vier RAID 6-groepen, met striping over de groepen erboven. Het paneel berekent de fouttolerantie per groep, zodat elke groep twee uitgevallen schijven overleeft, en de bruikbare capaciteit als acht van de zestien schijven. De wat-als-schuifregelaar eronder voert die capaciteit in de rekenhulp voor opnameduur in, die haar deelt door de gemeten bitrate van de camera's. De planning gebeurt op de servergegevens, zonder dat er iets aan de schijven verandert.

Het venster RAID-beheer draait in de desktopclient maar werkt op de server waarop u bent aangemeld. Een beheerder voert zijn wachtwoord opnieuw in om een kortlevend beheerderstoken te krijgen. Een array aanmaken levert een plan op: de server somt de gevonden schijven op en bereidt de exacte opdracht voor als lijst met argumenten, nooit als shell-tekenreeks, en toont die als voorbeeld. Tijdens het plannen wordt er niets uitgevoerd. Toepassen voert alleen dat opgeslagen plan uit via een vaste lijst toegestane RAID-tools, en bij gevaarlijke acties moet u eerst de identiteit van het doel intypen. Software-RAID gebruikt mdadm.

Uitbreidings- en onderhoudsacties volgen dezelfde stroom van eerst plannen en dan toepassen als het aanmaken van een array. De client stuurt het verzoek, de server valideert elke apparaatnaam en stelt de exacte mdadm-opdracht samen voor het toevoegen van schijven, vergroten, wijzigen van de chunkgrootte of converteren van het niveau, en stuurt die terug ter controle. Scrub-controle en -reparatie starten de consistentiescan van de kernel op de array. Minimale en maximale resync-snelheid zijn de standaardlimieten van Linux-software-RAID, zodat een rebuild kan worden afgeremd terwijl camera's opnemen. Voor toepassen is het beheerderstoken nodig, en bij riskante stappen een bevestiging van de identiteit.