PotoP API Translator

Een record opent in drie delen: het verzoek precies zoals het andere systeem het stuurde (methode, URL, body), de PotoP-stappen — elke REST-aanroep met pad, statuscode en het aantal milliseconden dat hij duurde — en het antwoord dat terugging in het eigen formaat van het andere systeem. De uitkomst is ok, fout, geweigerd of niet ondersteund, en dat is wat de tellers optellen. Dit detail is de snelste manier om te leren wat een opdracht van een fabrikant werkelijk doet op PotoP; daarom opent de testbank dezelfde weergave voor de opdrachten die u zelf stuurt.

Koppelen vraagt PotoP VMS Studio om een API-token op naam van de vertaler met een vaste set rechten, aangemaakt onder de beheerder die op de knop drukte; het token wordt versleuteld opgeslagen en kan hier of in het VMS worden ingetrokken. Dezelfde pagina toont de gebeurtenissenfeed die de vertaler openhoudt om elke PotoP-gebeurtenis te nummeren, het certificaat dat hij op elke poort serveert (dat van de VMS-server zelf, gevolgd door zijn vernieuwingen, of een vervanger die hij zelf maakte) en per soort connector of die klaar is, hoeveel er zijn ingesteld, of dat die nog niet is gebouwd.

De vertaler heeft geen eigen gebruikerslijst. Het aanmeldformulier stuurt naar de eigen login van het VMS, respecteert tweestapsaanmelding en controleert daarna of het account een beheerder is; iedereen anders wordt in duidelijke woorden geweigerd. De sessie is een strikte cookie voor deze browser met een verschuivende levensduur van dertig minuten, elke wijziging draagt een CSRF-header, en acht mislukte pogingen vanaf één adres binnen vijf minuten zetten dat adres op pauze. De pagina wordt geserveerd via het certificaat van de PotoP-server, en een browser die localhost opent, wordt doorgestuurd naar een naam waarvoor het certificaat is uitgegeven.

De vertaler serveert het certificaat van de VMS-server op elke connectorpoort en volgt zijn vernieuwingen, zodat het adres onder Algemeen via HTTPS werkt zodra het in de PLC of het beheersysteem is ingevoerd. Poorten zijn tags: een tweede — 443 of 80 voor een systeem dat geen andere kan krijgen — wordt toegevoegd zonder herstart, en poorten die de PotoP-server zelf gebruikt, worden geweigerd met de reden erbij. Deze connector verwijderen vraagt om een bevestiging en wordt onder uw naam in het activiteitenlog geschreven.

Account toevoegen genereert een wachtwoord van achttien tekens dat één keer wordt getoond; alleen een scrypt-hash wordt bewaard en naast de hoofdlus van de service gecontroleerd, met een korte memo, zodat een systeem dat zich bij elk verzoek aanmeldt niets extra kost. Tien verkeerde wachtwoorden zetten die naam vanaf dat adres vijf minuten op pauze. Onversleuteld HTTP toestaan opent een waarschuwing die u op naam moet accepteren, en HTTPS blijft op dezelfde poort werken. De groepen eronder zijn rechten per connector: een opdracht waarvan de groep uitstaat, wordt geweigerd in het eigen vocabulaire van het andere systeem; Instellingen wijzigen staat standaard uit.

Een Sense-integratie spreekt een server aan met een lang nummer en een camera met een apparaat-id, beide uit de installatie die is vervangen. De toewijzing geeft elk paar zijn PotoP-camera; zonder toewijzing geldt de apparaat-id als het PotoP-cameranummer, en een toegewezen camera is alleen onder haar toegewezen nummer bereikbaar. Opdrachten met een onbekend nummer worden niet geraden: het nummer wordt verzameld in de lijst eronder, met hoe vaak en wanneer voor het laatst, en Toewijzen… begint er een toewijzingsregel mee — laat het andere systeem een minuut draaien en de lijst zegt wat het nog verwacht.

ICX spreekt in oproepnummers, uitgangs- en ingangsnummers, camera- en monitornummers. Een oproepnummer is het PotoP VoIP-toestel met hetzelfde nummer, tenzij het is toegewezen; een uitgang wordt echt zodra er een PotoP-macro voor aan en uit is opgegeven; een ingang wordt gepulst door een PotoP-gebeurtenistype, eventueel van één camera, gedurende een aantal seconden; een monitor is een PotoP-indeling plus het paneel waarop de camera wordt gezet. Onder de tabellen toont de connector de taak-en-typeparen die hij heeft ontvangen maar niet kan afhandelen, zodat een ontbrekende functie wordt gezien in plaats van geraden.

De connector beantwoordt de configuratie-API van Milestone met eigen id's, stabiel over herstarts heen. Een integratie die camera's, uitgangen of gebeurtenistypen op naam opzoekt, werkt daarom ongewijzigd; een integratie die met de GUID's van de oude XProtect-installatie is geprogrammeerd, pint die hier vast, elk aan het PotoP-object dat het verving, met het id-type gekozen uit camera's, hardware, recording servers, uitgangen, ingangsgebeurtenissen, gebruikersgedefinieerde gebeurtenissen, gebeurtenistypen, views, basisgebruikers en rollen. Uitgangen krijgen een nummer, een naam en een PotoP-macro, zodat het activeren ervan echt iets schakelt.

PotoP is een videosysteem, en de pagina zegt dat ronduit: alarmen landen in het alarmregister van PotoP met als instantie-id het PotoP-alarmnummer, videobescherming is een bewaarblokkering van beelden, opname is de handmatige opname van PotoP, gebeurtenissen worden gepubliceerd onder de namen van Security Center. Toegangscontrole, inbraakdetectie, LPR-patrouille en parkeren hebben geen tegenhanger — hun entiteiten worden bewaard, hun rapporten antwoorden Ok met een lege lijst, hun acties antwoorden Fail met een bericht dat zegt waarom — en er wordt nooit voorgewend dat er iets is gebeurd.

Elke familie draagt haar ICX-taak- en typecodes onder de naam, zodat een protocolengineer 40/80 of 80/AC direct kan opzoeken. Bijna elke familie wordt één bewerking (op) van het intercom-opdrachteindpunt van het VMS — call, hangup, dtmf, busy, privacy, page, conference, output, input, door code, request, desk — en de notitie zegt wat er verschilt: privacy per oproep gerespecteerd, simplexmodus gerapporteerd maar niet afgedwongen, een radiokanaal als conferentieruimte. Bewaarde families zijn de onderdelen die alleen een Commend-post heeft; PotoP slaat ze per post op en rapporteert ze als gebeurtenis.

De 75 rijen dekken de aanmeldeindpunten, de WebSockets voor gebeurtenissen en berichten, alarmen, bookmarks, bewijsvergrendelingen, WebRTC en elk configuratie-resourcetype van de gepubliceerde MIP VMS API. Volledige rijen worden gedragen door PotoP (camera's, recording servers, uitgangen, gebruikersgedefinieerde gebeurtenissen als macro's, views als indelingen, basisgebruikers en rollen als echte gebruikers en groepen); bewaarde rijen slaan op wat het andere systeem aanmaakt en geven het terug met eigen id's; en elke taak die PotoP niet kan uitvoeren — opslag inkorten, een apparaatwachtwoord wijzigen, hardware vervangen — staat vermeld als beantwoord met een fout in plaats van een voorgewend succes.

De Web SDK wordt beantwoord met zijn eigen q=-syntaxis voor methodeaanroepen, JSON of XML in de moderne of de oude vorm, zoals de Accept-header vraagt. Entiteiten komen uit de camera's, servers, gebruikers, groepen, macro's en intercomstatus van PotoP, met als logische id het PotoP-nummer; cameramethoden, PTZ, uitgangen, tegels en alarmen worden toegewezen aan de getoonde aanroepen; de gebeurtenissenstroom draagt de feed van PotoP onder 37 gebeurtenisnamen van Security Center. De rijen voor toegangscontrole, inbraakdetectie, LPR en parkeren zijn de eerlijke: bewaarde entiteiten, lege rapporten en acties die mislukken met een reden.

ICX is binair, dus de testbank biedt elke opdrachtfamilie met uitgewerkte voorbeelden waarvan u de nummers in de uwe verandert, toont het hexbericht dat ze zal sturen en decodeert elk antwoordframe in woorden, naast de PotoP-aanroepen die het opleverden. Het tweede deel simuleert wat er in PotoP VoIP gebeurt — een oproep belt, wordt beantwoord, eindigt, een post valt weg, een uitgang schakelt, een oproepverzoek wordt gedaan — en drukt de ICX-statusberichten af die de connector zou uitzenden; ze bereiken het aangesloten systeem alleen als het vakje is aangevinkt, en dat wordt in het activiteitenlog geschreven. Het derde deel is de live lijn: elk frame in en uit.

Het log is de eigen audittabel van de vertaler, bewaard naast het gebeurtenisjournaal in zijn SQLite-bestand: aanmeldingen op de console met hun adres, elke connectorwijziging met het veld en de persoon, geweigerde aanmeldingen van andere systemen — één keer per adres, naam en reden per vijf minuten —, afgewezen ICX-clients, en elk statusbericht dat de testbank naar een live systeem pushte. Wat het token van de vertaler op het VMS deed, wordt daar ook vastgelegd, in de audittrail van PotoP onder de naam van het token, zodat de twee boeken samen beantwoorden wie wat deed aan welke kant.